Rakı Terimleri

Rakı Terimleri
Rakı Terimleri

Rakı Terimleri makalemize geçmeden önce kısaca rakı nedir isterseniz bir göz atalım. Rakı, Karakteristik özelliğini Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yer alan doğal unsurlardan, özellikle Türkiye’de yetişen üzüm, anason ve Türkiye’de uygulanan geleneksel üretim yöntemlerinden alan, üretimi, işlenmesi ve diğer işlemleri tamamıyla Türkiye sınırları içinde yapılan kendine has, distile  alkollü içkidir. Üretimin, yöntemi, hacmi ve genel çerçevesi son derece net bir şekilde menşei işareti tescilinde de belirtilmiştir.

Rakının alkol derecesi hacmen minimum %40 olmalıdır. İçeriğinde bulunması gereken ve anasondan gelen anetol oranı da minimum ölçülerde belirtilmiştir. Rakı Terimleri nelerdir gelin hep birlikte göz atalım. Rakı Terimleri hakkında katkı sağlamak isterseniz, yorum yapmanız yeterli olacaktır. Sizler ile birlikte Rakı Terimleri daha da büyüyecektir.

Rakı Nedir Sözlük Anlamı

​Arapça’da ter anlamına gelen arak sözcüğünden türemiştir. İlk olarak Razaki üzümlerinden yapıldığı için Rakı olarak adlandırıldığı da kabul edilmektedir. Yazılı kaynaklarda ilk olarak Fuzuli’nin Beng ü Bade’sinde “arak” adıyla rastlanır.  17. yy’da Evliya Çelebi Seyahatnâme’sinde adı geçen rakı, 19. yy’da halk arasında yaygın olarak kullanılmaya başlamıştır.​

Rakı Nedir Arak Nedir

Damıtma işlemindeki ürün akışının terlemeye ve imbikten ağır ağır akan ürünün de ter damlasına benzetilmesinden dolayı Arapça’da ter anlamına gelen Arak sözcüğü damıtma ürünlerini tanımlamak için kullanılmaya başlanmıştır.

Dilsel, yöresel ve kültürel farklılıklar gösterse de  tarih boyunca Doğu Hindistan’dan Ortadoğu ve Kuzey Afrika’ya, Orta Asya’dan Doğu Avrupa’ya uzanan geniş coğrafyada imbik yardımıyla üretilen çeşitli distile alkollü içkilere verilen addır.

Rakı Terimleri

Akü doldurmak: İçki içmek.

Altlık: Rakı sofrasında girizgâh olarak verilen meyve, çerez.

Amberiye: Eski dönemde ayyaşlar arasında rakıya verilen ad.

Ara kahvesi: Rakıya ara verilip içilen kahve.

Arak resmi: Osmanlı’da rakı satışlarından alınan vergi.

Arif : Rakı mezesinde terbiyesiyle herkesten saygı gören.

Atmak: Bir tek içki içmek.

Araknuş: Rakıcı.

Aş: Meze.

Bitirimhane: Meyhane.

Bâdenuş: İçkici.

Bekri: İçki düşkünü.

Bezm-i âlem: Eğlence meclisi.

Cura: Rakının son yudumu.

Çekizlemek: İçki içmek.

Fırt: Yudum.

Gagayı ıslatmak: İçmek.

Günah: Eğlence yerlerinde ödenen hesap tutarı.

Hımdım: İçkili alem.

İbrik-i mey: Rakı ibriği.

İşarethane: Meyhane.

Lodos yemiş: İçkiyi fazla kaçırmış kimse.

Matizci: Sarhoşları dolandıran hırsız.

Mazot: İçki.

Mideyi ateşlemek: Alkol almak.

Narkoza girmek: İçki içerek sızmak.

Okkalık: Her akşam bir okka rakı içen.

Pangodoz: Ayyaş.

Paşa: Kıvamında sarhoş.

Piyijlenmek: Rakı içmek.

Rakıntı: Rakı içme.

Rindan masası: Rintlerin içki meclisi, rakı sofrası.

Seftelemek: İçkiyi kana kana içmek.

Sızırım yeri: Meyhane.

Sazaki: Sızıp kalma.

Sulu iftar: Ramazan’da orucu içki sofrasında açmak.

Tabanca: İçki şişesi.

Ustura: Alkol derecesi yüksek içki.

Uydurmak: Gizlice içki içmek.

Yapındırmak: İçki içmek.

Yaralı kalmak: Yeterince içki içmemiş olmak.

Yatak: İçki, bira bardağı.

Yolluk: Son rakı.

Yuvarlamak: Tek rakıyı bir yudumda içmek.

Züğürt yaylası: Yoksul ayyaşların toplanma yeri.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>